അന്നയെക്കുറിച്ച് ചില തമാശകള്‍ ..

അന്ന എനിക്ക് ഒരു മുലക്കണ്ണാണ്. .വേവലാതിപ്പുഴ ഉറക്കം കൊണ്ട് നീന്തിക്കടക്കുന്ന തിരക്കില്‍ അഴിഞ്ഞു പോയ ബ്ലൗസിന്‍റെ കുടുക്കുകളെ വെല്ലുവിളിച്ചു മെര്‍ക്കുറി ലാമ്പിന്‍റെ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് തുടിച്ച ഒരു മുലക്കണ്ണ് .

ചെറുപ്പത്തില്‍ ഞങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കാറുണ്ടായിരുന്ന മണ്ണപ്പങ്ങള്‍ എനിക്ക് ഓര്‍മ്മ വന്നു.

അതെന്‍റെ യുവത്വത്തിന്‍റെ ആദ്യപാദം ആയിരുന്നു .യാതൊരുളുപ്പുമില്ലാതെ, സങ്കോചം ലേശം പോലുമില്ലാതെ ഞാന്‍ അവയിലേക്ക് തന്നെ തുറിച്ചു നോക്കി .ഞാന്‍ യാതൊരു ഔചിത്യവുമില്ലാതെ നോക്കുന്നത് കണ്ടാകണം കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ലോക്കോ പൈലറ്റ് രഞ്ജിത്ത് പറഞ്ഞു "ഒന്ന് വാടാപ്പാ .അത് പേ ആന്‍ഡ്‌ യൂസ് അന്നയാ,അവളും ഒരു തരത്തില്‍ പേ ആന്‍ഡ്‌ യൂസാ.പിന്നെന്താ ഇത്രേം നോക്കാന്‍ ?"

                                          ഹോസബെട്ടുവിലെ പേ ആന്‍ഡ്‌ യൂസ് ടോയ്‌ലറ്റ്‌ കോണ്‍ട്രാക്ടര്‍ ആയിരുന്നു അന്ന. ഇരുനിറത്തില്‍ വലിയ ആകര്‍ഷണീയതയൊന്നും തോന്നിക്കാത്ത ഒരു സാധാരണ പെണ്ണ് .അന്ന് പത്തിരുപത്തിയെട്ടു വയസ്സ് പ്രായം കാണും , പേ ആന്‍ഡ്‌ യൂസ്കോണ്‍ട്രാക്ടര്‍ എന്നൊക്കെ പറയുമെങ്കിലും പേരിനു എന്തെങ്കിലും ചില്ലറ കിട്ടുമെന്നെയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ

.എല്ലാ വണ്ടികളും നിര്‍ത്തുമെങ്കിലും അധികം യാത്രക്കാര്‍ എത്തുന്ന സ്ഥലം ഒന്നുമല്ല ഹൊസബെട്ടു .നഗരത്തില്‍ ഹൊസബെട്ടു സെന്‍ട്രലില്‍ പോയാല്‍ ഇന്ത്യയില്‍ എവിടേക്ക് വേണമെങ്കിലും പോകാം .യാത്രക്കാര്‍ എല്ലാവരും അവിടെ ചെന്നാണ് വണ്ടി കയറാറുള്ളത് .

ഹോസബെട്ടുവിലെ പൊയന്റ്സ്മാന്‍ പുട്ടണ്ണ കാസര്‍കോട്ടെ ഏതോ അതിര്‍ത്തി ഗ്രാമത്തില്‍ നിന്ന് അടിച്ചു മാറ്റിക്കൊണ്ട് വന്നതാണ് അന്നയെ .പുട്ടണ്ണ നല്ല അസ്സല്‍ കുടിയന്‍ ആയിരുന്നു .ഇരുപത്തിനാല് മണിക്കൂറും കുടി .കുടിച്ചു കുടിച്ചു പുട്ടണ്ണയുടെ കരള്‍ ഒരു തേന്‍കൂട് ആയി മാറി .കുറെയൊക്കെ അന്നയുടെ കന്നത്തരങ്ങളും അതിനു കാരണമായി .അന്ന ഒരു സോഷ്യലിസ്റ്റ്‌ ആയിരുന്നു ;ഏറ്റവും കുറഞ്ഞത് പ്രണയത്തിന്‍റെ കാര്യത്തിലെങ്കിലും .

പുട്ടണ്ണക്ക് അതറിയാമായിരുന്നു താനും .അത് കൊണ്ട് അയാള്‍ പിന്നെയും പിന്നെയും കുടിച്ചു .കുടിച്ചു കുടിച്ചു ഒരിക്കല്‍ കാബിനില്‍ വീണു ചോര ഛര്‍ദ്ദിച്ചു ചത്തു .

അന്നയ്ക്ക് തിരിച്ചു പോകാന്‍ ഇടമില്ലായിരുന്നു .നിയമപ്രകാരമുള്ള ഭാര്യയല്ലാതിരുന്നത് കൊണ്ട് റെയില്‍വെയില്‍ നിന്ന് ഒരു ആനുകൂല്യവും അന്നയ്ക്ക് കിട്ടിയില്ല .അന്ന അതാഗ്രഹിച്ചിരുന്നുമില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു .അവള്‍ക്കു ചുറ്റും പാറാന്‍ നിരവധി ശലഭങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ .ഇഷ്ടം പോലെ കാശ്.തോന്നിയതൊക്കെ തിന്നും കുടിച്ചും വേണ്ടതൊക്കെ വാങ്ങിയും അര്‍മ്മാദിച്ചും .രാത്രിയാകുമ്പോള്‍ പ്ലാറ്റ്ഫോമില്‍ അവള്‍ ഏതെങ്കിലും ഒരു മൂലയ്ക്ക് കിടന്നുറങ്ങും .

"എടിയേ,ഇന്ന് ഓംലെറ്റ്‌ ഒണ്ടാക്കാന്‍ പോയില്ല്യോടി ?"തനിക്ക് സ്വതസ്സിദ്ധമായ പരിഹാസച്ചിരിയോടെ  രഞ്ജിത് പിറ്റേന്ന് അന്നയെ കണ്ടപ്പോള്‍ ചോദിച്ചു ."പോടാ ,ങ്ങക്ക് ഇപ്പം നമ്മളെ ഒന്നും ഒരു മൈന്‍ഡില്ല ,ങ്ങും "അന്ന പരിഭവത്തോടെ രഞ്ജിത്തിനോട് പറഞ്ഞു ."അതിനു നിനക്ക് ഓംലെറ്റ്‌ ഉണ്ടാക്കല്‍ കഴിഞ്ഞു കയ്യോഴിഞ്ഞിട്ടു വേണ്ടേ ?"പിന്നെ ഇപ്പഴത്തെ കാലമല്ലേ .വല്ല എയിഡ്സൊ മറ്റോ പിടിച്ചാലോ ?"

ഓ !അന്ന ചിറി കോട്ടി.എന്നിറ്റ് ചിഞ്ചിനിക്ക് വിളിച്ചോണ്ട് പോയപ്പോള്‍ അതൊന്നും കണ്ടില്ലലോ "

"ഒന്ന് പതുക്കെ പറയെടീ"രഞ്ജിത്ത് എന്നെ നോക്കി ജാള്യം മറയ്ക്കാന്‍ വേണ്ടി ഒരു ബ്ലിങ്കിയ ചിരി ചിരിച്ചു .ഞാന്‍ മലയാളം മനസ്സിലാകാത്ത ഒരാളെ പോലെ മുഖത്ത് നിര്‍വ്വികാരത ഒട്ടിച്ചു .എനിക്ക് രണ്ജിതിനോടൊപ്പം പത്തു മുന്നൂറു കിലോമീറ്റര്‍ പോകണം.ലോക്കോ പൈലറ്റുമായി വഴക്കുണ്ടാക്കിയാല്‍ പിന്നെ അന്നത്തെ ദിവസം പോക്കാണ്

"ആ ചേച്ചിക്ക് ചായക്കടയുണ്ടോ ?"അന്നയോടു പറയാന്‍ ഉള്ളതൊക്കെ പറഞ്ഞു തിരിച്ചെത്തിയ രണ്ജിത്തിനോട് ഞാന്‍ ചോദിച്ചു .രഞ്ജിത്ത്‌ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

"എടാ പോട്ടക്കുണാപ്പാ ,നമ്മുടെ .........മാഷേ അറിയാമോ നിനക്ക്? "

ഞാന്‍ ആ സ്റ്റേഷന്‍മാസ്റ്ററേ കണ്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നു .ജോലിയില്‍ ചേര്‍ന്നിട്ട് അധികകാലം ആകാത്തത് കൊണ്ടും പ്രകൃത്യായുള്ള അപകര്‍ഷതാ ബോധം കൊണ്ടും സൌഹൃദങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുക എന്നാല്‍ അന്നുമിന്നും എനിക്ക് ബാലികേറാ മലയാണ്.

"ഉം ,അയാള്‍ ?"

അയാള്‍ടെ കീപ്പാണ് അന്ന .അയാള്‍ക്ക്‌ വേറൊന്നും വേണ്ടാ ,ഇടയ്ക്കിടെ ഓംലെറ്റ്‌ ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുക്കണം " "

"അതെന്താ,ഇവിടെ ചായക്കട ഒന്നുമില്ല ?"

"ഹേ,എവനിതെവിടുന്നു വന്നു ?എടാ ,വെറുതെ ഒണ്ടാക്കിയാല്‍ പോരാ ,ദേഹത്ത് നൂല്ബന്ധം ഇല്ലാതെ വേണം ഓംലെറ്റ്‌ ഉണ്ടാക്കാന്‍ ,അറിയാമോ? "

"ങേ ,അതെന്തിനാ ?"ഞാന്‍ അത്ഭുതപ്പെട്ടു .ഇങ്ങനെയും മനുഷ്യര്‍ ഉണ്ടെന്നോ ?"എന്നിട്ട് അന്ന അങ്ങനെ ചെയ്യുമോ ?"

"പിന്നില്ലാതെ ,അവളെ പോറ്റുന്നത് അയാളല്ലേ?പേ ആന്‍ഡ്‌ യൂസില്‍ അവളെ ഇരുത്തിയിരിക്കുന്നതും അയാള്‍ ആണ് .അതും ഒരു രസമാടാ .മൊട്ടേന്നു വിരിയാത്ത നിനക്ക് അതൊക്കെ എങ്ങനെ അറിയാനാ?ഹഹഹ "

പിന്നീടൊരു ദിവസം ലോബിയില്‍ ഏതോ രാത്രി വണ്ടി പോകാന്‍ വേണ്ടി ചെല്ലുമ്പോള്‍ ചോര ചിന്തിച്ചുവന്നും കണ്ണ് നീരാല്‍ നനഞ്ഞും അന്ന .വസ്ത്രത്തിലപ്പിടി ചോര .ചോര കണ്ടു പരിഭ്രമിച്ചു "സ്റ്റേഷനില്‍ ഫസ്റ്റ് എയ്ഡ്‌ കാണും,അവിടെപ്പോയി ഡ്രസ്സ്‌ ചെയ്യാം "എന്ന് പറഞ്ഞതിനു എനിക്ക് കണ്ണുപൊട്ടുന്ന ചീത്ത കേട്ടു."അവിടിരിക്കുന്ന നായിന്‍റെ മോന്‍ ആണ് എന്നെ ഇക്കോലത്തില്‍ ആക്കിയത് .ഇനി അങ്ങോട്ട്‌ ചെന്നിട്ട് എന്താക്കാനാ ?"എന്നായിരുന്നു അന്നയുടെ വിതുമ്പല്‍ . 

"എടേ,സ്റ്റേഷനില്‍ വെച്ചും ഓംലെറ്റ്‌ ഉണ്ടാക്കുമോ ?" രഞ്ജിത്ത് പരിഹാസത്തോടെ ചോദിച്ചു .അന്ന താമസം സ്റ്റേഷനിലേക്ക് മാറ്റിയിരുന്നു .മാഷ്‌ തന്നെ ഒഴിവാക്കാനുള്ള ചില തക്കിടികള്‍ ഒപ്പിക്കുന്നു എന്ന് അവള്‍ പേടിച്ചു ,അതിനു കുറച്ചൊക്കെ കാരണം ഉണ്ടായിരുന്നു താനും .അയാള്‍ താമസം ക്വാര്‍ട്ടേഴ്സില്‍ നിന്ന് മാറ്റിയിരുന്നു .എല്ലാ ദിവസവും വീട്ടില്‍ പോയി വരാന്‍ തുടങ്ങി ."അയാള്‍ക്ക്‌ ഓംലെറ്റ്‌ തിന്നു തിന്നു കൊളോസ്ട്രോള്‍ ആയിക്കാണും "അന്ന കേള്‍ക്കാതെ രഞ്ജിത്ത് വീണ്ടും തമാശ പറഞ്ഞു .

അന്ന തന്‍റെ പുതിയ വാസസ്ഥലം ശരിക്കും സ്വന്തം വീട് ആണെന്നാണ്‌ കരുതിയത്‌ എന്ന് തോന്നുന്നു.അവളുടെ പോസ് കണ്ടാല്‍ സ്റ്റേഷന്‍മാസ്റ്റര്‍ അവളാണെന്നു പോലും തോന്നിപ്പോകുമായിരുന്നു .നിന്ന് തിരിയാനിടമില്ലാത്ത കാബിന്‍റെ ഒരു മൂലയ്ക്ക് അവള്‍ ചട്ടിയും കലവും ഒക്കെ വെച്ച് അടുപ്പ് കൂട്ടി .ഒരു മണ്ണെണ്ണ സ്റ്റവ്വ് അവള്‍ എവിടെ നിന്നോ സംഘടിപ്പിച്ചിരുന്നു .ഷിഫ്റ്റ്‌ മാറുമ്പോള്‍ അവള്‍ ആദ്യം ഒക്കെ മാറിക്കൊടുക്കുമായിരുന്നു .പിന്നീട് അതുമില്ലാതായി .അതിനിടക്ക് എങ്ങനെയോ അവള്‍ ഗര്‍ഭിണിയുമായി .

പക്ഷെ മാഷ്‌ അത് ഒരു തരമായി കരുതി.അയാള്‍ ഡ്യൂട്ടി സമയത്ത് വീട്ടില്‍ പോകും .അന്ന ആയിരിക്കും ഫോണ്‍ അറ്റന്‍ഡ് ചെയ്യുന്നതൊക്കെ .മറുതലക്കല്‍ ആരാണെന്ന് പോലും അന്വേഷിക്കാതെ അന്ന വായില്‍ തോന്നിയതൊക്കെ വിളിച്ചു പറയും .അതാണ്‌ പ്രശ്നമായത് .ഒരിക്കല്‍ ഏതോ ഒരു ഓഫീസര്‍ വിളിച്ചപ്പോള്‍ ഫോണ്‍ അറ്റന്‍ഡ് ചെയ്തത് അന്ന .ഒന്നും മിണ്ടാതെ അയാള്‍ ഫോണ്‍ വച്ചെങ്കിലും മണിക്കൂര്‍ ഒന്ന് തികയും മുന്‍പ് മാഷ്ക്ക് സസ്പെന്‍ഷന്‍ ഓര്‍ഡര്‍ കിട്ടി .കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം ഒരു പണിഷ്മെന്‍റ് ട്രാന്‍സ്ഫറും .

"ഉര്‍വ്വശീശാപം ഉപകാരം" എന്ന പോലെ മാഷ്‌ ആരോടും ഒരു വാക്ക് പോലും പറയാതെ ഏതോ കാട്ടുമൂലയില്‍ ഉള്ള ആ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് വണ്ടി കയറി .തനി മുരടന്‍ ആയ ഒരു കന്നടിഗന്‍ വന്നു ചാര്‍ജ്‌ എടുക്കും വരെ അന്ന പോലും വിവരം അറിഞ്ഞില്ല .പുതിയ മാഷ്‌ വരേണ്ട താമസം അന്ന ചട്ടിയും കലവുമടക്കം പുറത്തായി .

പേ ആന്‍ഡ്‌ യൂസ് ടോയ്ലറ്റ് ഇതിനിടക്ക്‌ റെയില്‍വെ അടച്ചുപൂട്ടി സീലും വെച്ചു ,പോക്കില്ലാതെ അതിന്‍റെ തിണ്ണയില്‍ കിടപ്പായി അന്ന .ഗര്‍ഭകാലത്തിന്‍റെ ചൈതന്യം മുഖത്ത് വിളങ്ങുമ്പോഴും അവള്‍ തിന്നാനും കുടിക്കാനുമില്ലാതെ പ്രതിദിനം വാടിക്കരിഞ്ഞു വന്നു .ഇടയ്ക്കിടെ അവളെ സന്ദര്‍ശിച്ചിരുന്ന വണ്ടുകള്‍ ഒക്കെ എങ്ങോ പോയി മറഞ്ഞു .അവളെ കണ്ടാല്‍ ഇപ്പോള്‍ രഞ്ജിത്തിന് പോലും തമാശ പറയാന്‍ വലിയതാല്‍പ്പര്യം ഇല്ലാത്തത് ഞാനും എന്ത് കൊണ്ടോ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.

ഒരു ദിവസം രാത്രി ഏറെ വൈകി ഏതോ വണ്ടി ചാര്‍ജ് എടുക്കാന്‍ ചെന്നതായിരുന്നുഞാനും രഞ്ജിത്തും .ഹോസബെട്ടുവിലെ വിശാലമായ യാര്‍ഡിന്റെ അങ്ങേത്തലക്കല്‍ആണ് എന്‍ജിന്‍ കിടക്കുന്നത് .ഹോസബെട്ടുവിന്റെ വിളക്കുകള്‍ ഒന്നും അവിടെ വെളിച്ചം എത്തിക്കില്ല .എന്‍ജിന്‍ ഷട്ട്ഡൌണ്‍ ആയിരുന്നു .അത് ക്രാങ്ക് ചെയ്തു ഒക്കെ വേണം പോകാന്‍ .ഞാന്‍ അതിന്‍റെ പ്രാരംഭപണികളില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടു .അന്ന് വൈകുന്നേരം മാര്‍ക്കെറ്റില്‍ കറങ്ങി നടന്നപ്പോള്‍ വാങ്ങിച്ച ടോര്‍ച്ചിന്റെ ഭംഗി നോക്കുകയായിരുന്നു രഞ്ജിത്ത് .

"സെറ്റ്‌അപ്പ് വെളിച്ചമാണ് കേട്ടോ ,എത്ര ദൂരം പോകും എന്ന് നോക്കിക്കേ "ടോര്‍ച്ചിന്റെ ഫോക്കസ്‌കാണിക്കാനായി യാര്‍ഡിലെ പോന്തകളിലേക്ക് രഞ്ജിത്ത് വെളിച്ചമടിച്ചു.          

           "ടോര്‍ച്ച് കെടുത്തെടാ പട്ടീ %$$^"വേദനയില്‍ ചതഞ്ഞ ശബ്ദത്തില്‍ ഒരു ചീറല്‍ കേട്ടു.അത് അന്ന ആയിരുന്നു ."ഓ !നീ ആയിരുന്നോടീ ?ഞാന്‍ വിചാരിച്ചു വല്ല മാക്രിയെയും പാമ്പ്‌ പിടിച്ചതായിരിക്കും എന്ന് "അനവസരത്തില്‍ തമാശ പറയാനുള്ള തന്‍റെ കഴിവ് അപ്പോഴും രഞ്ജിത്ത് പുറത്തെടുത്തു .

      കുലുങ്ങിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് എന്നോടും അവന്‍ കാര്യം വിസ്തരിച്ചു ."ഡേ,ദാണ്ടേ നമ്മുടെ പേ ആന്‍ഡ്‌ യൂസ് ഇവിടെ കിടക്കുന്നു .അവള്‍ പെറ്റെന്നു തോന്നുന്നു .ഇവക്കൊക്കെ മനുഷ്യനെ മെനക്കെടുത്താതെ  വല്ല ആശൂത്രീലും പോകാന്‍ വയ്യേ?"ഞാന്‍ നിശബ്ദത എടുത്തണിഞ്ഞു എന്‍റെ വിഡ്ഢിവേഷം ഭംഗിയാക്കി .

               

               രഞ്ജിത്ത് ആകാംക്ഷ സഹിക്കാഞ്ഞോ,സ്വതവേയുള്ള ഊളത്തരംകൊണ്ടോ  എന്തോ വീണ്ടും ഇരുട്ടിലേക്ക് ടോര്‍ച്ച് തെളിച്ചു.ഇത്തവണ അവന്‍റെ  സ്വന്തം അമ്മയെക്കൂട്ടി മൂര്‍ച്ചയുള്ള ഒരു തെറിയോടൊപ്പം ഒരു കുപ്പിച്ചില്ല് ഇരുട്ടില്‍ നിന്ന് പാഞ്ഞു വന്നു .അത് കാബിനുള്ളില്‍ വന്നു വീണു .ചുവന്ന നിറം ഒഴുകിപ്പരന്നു  അവിടവിടെ രക്തക്കട്ട ഉണങ്ങിപ്പിടിച്ച ഒരു കുപ്പിക്കഷണം .

"ഛെ ,നാശം";രഞ്ജിത്ത് അസഹ്യതയോടെ ഒരു കടലാസു കഷണം കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് ആ കുപ്പിച്ചില്ല് പുറത്തേക്കെറിഞ്ഞു കളഞ്ഞു "അവള്‍ ഇത് വെച്ചായിരിക്കും പൊക്കിള്‍ക്കൊടി മുറിച്ചത് ,വൃത്തികെട്ട ജന്തു "കിട്ടേണ്ടതു കിട്ടിയത് കൊണ്ടാവാം രഞ്ജിത്തിനും സമാധാനമായി .അപ്പോഴേക്കും ജോലികളൊക്കെ തീര്‍ത്ത്‌ ഞങ്ങള്‍ വണ്ടിയോടിച്ചു പോകുകയും ചെയ്തു .. 

പിറ്റേ  ദിവസം ഡ്യൂട്ടി ഒന്നുമില്ലേ എന്നറിയാന്‍ വേണ്ടി സ്റ്റേഷനില്‍ എത്തിയതായിരുന്നു ഞാന്‍ .പ്ലാറ്റ്‌ഫോമില്‍ വലിയ ജനക്കൂട്ടം .പൊയന്‍സ്മാന്‍ ഹാലപ്പ ,നഞ്ചുണ്ടപ്പ ,നാഗുഗൌഡ,പോര്‍ട്ടര്‍ ശിവപ്പ ,ലിംഗാരാജു ,കുറെ പോലീസുകാര്‍ അങ്ങനെ .നടുവില്‍ അന്ന ."എന്താ എന്താ ?"എന്ന എന്‍റെ അന്വേഷണത്തിന് ആരും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല .

ഒരു സബ്‌ ഇന്‍സ്പെക്ടര്‍ സ്റ്റേഷന്‍ ഓഫീസില്‍ ഇരുന്നു മാസ്റ്ററോടു എന്തൊക്കെയോ സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു .വാതില്‍ അടച്ചിട്ടു പിറുപിറുത്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് എന്താണ് കാര്യം എന്നൊന്നും എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല .

"എതവനാടാ എന്നെ കാണണ്ടേ ?വാടാ ,എല്ലാര്‍ക്കും കാണാം "ഉടുത്തിരുന്ന സാരി പൊക്കിക്കാട്ടി അന്ന പൊട്ടിത്തെറിച്ചത് പെട്ടെന്നാണ് .എല്ലാവരും ചിരി ഒളിപ്പിച്ച മുഖത്തോടെ പലവഴിക്ക് ചിതറി .വേദനയില്‍ വെന്ത അവളുടെ വാക്കുകള്‍ മാത്രം വീണ്ടും ഉരുകിയൊലിച്ചു "തിന്നാനും കുടിക്കാനും ഇല്ലാതെ ചാകാന്‍ കിടക്കുമ്പോള്‍ ഒരു നായിന്‍റെ മക്കളേം കാണില്ല ,ഇപ്പോള്‍ കാണാന്‍ വന്നിരിക്കുന്നു .നിന്‍റെയൊക്കെ അമ്മേടെ നായരുടെ കല്യാണമാണോ ഇവിടെ? "

പുറത്തിറങ്ങുന്നതിനിടെയാണ് പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിലെ ഒരു ബെഞ്ചില്‍ ഇരുന്ന വനിതാ പോലീസിന്‍റെ കയ്യില്‍ ചുണ്ട് പിളുത്തി "ള്ളേ ള്ളേ" എന്ന് കരയുന്ന ഒരു പിഞ്ചു കുഞ്ഞിനെ ഞാന്‍ കണ്ടത് .ഒരു മുലക്കുപ്പിയില്‍ അതിനു പാല്‍ കൊടുക്കാന്‍ ഉള്ള ശ്രമത്തിലായിരുന്നു അവര്‍ .അമ്മയല്ലാതെയാരെയും വേണ്ടെന്ന വാശി കൊണ്ടോ മറ്റോ ആ കുഞ്ഞു അവരുടെ കൈകള്‍ തട്ടിയകറ്റി .

മൂകാമ്പികയിലോ മറ്റോ പോകാന്‍ വന്ന ഒരു പ്രായമായ സ്ത്രീ ആരെയോ പിരാകുന്നു. "തോന്നിയവാസം കാണിക്കുമ്പോ ഇവളുമാര്‍ക്ക് ഇതൊന്നും ഓര്‍മ്മ കാണത്തില്ല .എന്നിട്ട് ട്രെയിനിലെ കക്കൂസില്‍ എറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.ത്ധൂ..പെറാനും പോറ്റാനും പറ്റില്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ ഈ പണിക്കു പോകുന്നതെന്തിന് ?"

ഞാന്‍ ആ കുട്ടിയെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി .അന്നയുടെ മുഖച്ഛായ ഉണ്ടോ ?ആവോ .എനിക്കതൊന്നും നോക്കാന്‍ അറിയില്ല. അല്ലെങ്കിലും ഇതൊക്കെ നോക്കി നടന്നാല്‍ എന്‍റെ ഉച്ചയുറക്കം കുന്തസ്യ ആകും..രാത്രി ഡ്യൂട്ടിക്ക് പോകേണ്ടതാ ,ഞാന്‍ റണ്ണിംഗ് റൂമിലേക്ക്‌ നടന്നു .എനിക്കും ഇനി അന്നയെ കാണേണ്ടാ ..